601 454 114
 

Dereń biały

Dereń biały

Dereń biały

Rodzina dereni w naszych ogrodach jest całkiem spora. Jest jadalny dereń jadalny (Cornus mas), jest nieco egzotyczny dereń Kousa (Cornus kousa), jest również krzewinka – niziutki dereń kanadyjski (Cornus canadensis). No i najbardziej popularny – dereń biały (Cornus alba). Roślina ciekawie prezentująca się przez cały rok, również zimą. A może właśnie przede wszystkim zimą.

Wygląd

Dereń biały, to dość potężny krzew, dorastający do 3 metrów wysokości i podobnej szerokości. Młode pędy są czerwone, jednakże starzejąc się i drewniejąc stają się brudnoczerwone czy wręcz brązowawe. Liście u podstawowego gatunku zielone, jednakże wyhodowano kilka odmian o nieco innych liściach: ‚Aurea’ o liściach żółtych, ‚Elegantissima’ o liściach biało obrzeżonych oraz ‚Spaethii’ o liściach żółto obrzeżonych. Cechą wspólną wszystkich dereni jest silnie widoczna nerwacja liścia.

Kwiaty i owoce

Kwiaty zebrane są w płaski kwiatostan kremowego koloru. Pojawiają się w maju i nie stanowią zbyt wielkiej ozdoby. Głównie ze względu na silną konkurencję ze strony innych roślin w tym czasie. Jesienią, w październiku zaczynają dojrzewać owoce – małe, białe kuleczki wielkości nasiona grochu.

Wymagania

Dereń nie ma wielkich wymagań. Preferuje stanowisko „leśne”, czyli półcieniste i wilgotne. Może również rosnąć w pełnym słońcu, jednakże należy pamiętać, iż dotyczy to odmian o zielonych liściach. Te o żółtych liściach mogą zostać poparzone przez słonce. Toleruje zanieczyszczenia powietrza, przeciętną glebę oraz wapń. Wytrzymuje mrozy nawet do -40*C. W sprzyjających warunkach potrafi mocno rozrastać się poprzez ukorzenianie pokładających się pędów (co również oznacza, że łatwo go sobie rozmnożyć).

Zastosowanie

Ze względu na swoje rozmiary roślina ta polecana jest do dużych ogrodów oraz parków. Jest wytrzymała, może rosnąć zarówno pod koronami drzew, jak i w pełnym słońcu (wyjątek odm. ‚Aurea’). Odmiany o jasnych liściach rozjaśniają zacienione miejsca. Roślina ozdobna cały rok: wiosną i latem z liści, jesienią z owoców, a zimą z pędów. Efektowna zarówno jako żywopłot, jak i soliter. Jej owoce stanowią pokarm dla ptaków, a kwiaty dla zapylaczy. Łatwa w uprawie, toleruje przycinanie. Nadaje się do ogrodów naturalistycznych i wiejskich.

Źródła:
1. Tomżyńska M., Szydło W., Muras P., 2016. Katalog roślin. Agencja Promocji Zieleni Sp. z o. o., Warszawa, ss: 162-163.
2. e-katalogroslin.pl, dostęp: 29.01.2020 r.

Comments are closed.

Post navigation

  Next Post :
Previous Post :